Raskolnikov'un hatası - deneme

            Döneceğim kendi içimin uygar tarafına. Ben bir leş kargası değilim. Cemil Meriç daha çok görebilmek için kör oldu. Raskolnikov toplumda bir sığıntı. Geceler boyu türlü buhranlarla savaşıyor tek göz odasında.
Katledebilmek için önce kendini öldürdü. Besin zincirinin farkında. Dişlerini biledi, sırtını kabarttı. İlk balta darbesinde istediği hazzı alabildi mi acaba?
Raskalnikov toplumda bir sığıntı. Öyle mi? İnsan insanın kurdudur, demiş Hobbes. Haksız mı?
Raskolnikov kuzu olacağına kurt oldu.
Proleteryada avlanacağına, avcı oldu.
Peki nerde hata yaptı? Neydi onu katil bunalımına sokan? İçinde büyüyen suçluluk nedendi? Aslan, geyiğin eti dişlerindeyken suçluluk duyar mı? Sözgelimi bir sancı uydurdu kendine. Nefret etti kendinden ve ailesinden. Ediyordu zaten, daha çok etti. Napolyon da katil, Atatürk de. Öldürdüler.
İktidar, öldürenlerindir. Raskolnikov bu kadar yaklaşmışken elini alfalığa niye uzatamadı? Kitapta da yazıyor bunun cevabı. Haklı bir saptama. İktidar söküp alanındır. İktidar kendinden şüphe etmez.

            Raskolnikov, kendinden şüphe etti.

            İçimin uygar tarafı, daha aydınlık. Ne yapmam gerektiğini biliyorum, kelimeler zihnimin yaldızlı taşları. Örülüyor, yavaş yavaş. İçimin uygar tarafı daha güneşli. Size bir sır, orada kan yok. Ben Raskalnikov değilim.
Ben, bir leş kargası değilim. Avımın etrafında planlar yapmayacağım, gökyüzünde atılan turlar bana göre değil. Ben bekliyorum, mağarama girecek olanı. Bekliyorum, adım adım gelecekleri. Bekliyorum içindeki gizem duygusuna yenik düşenleri. Karanlıkta bir çift göz: Ben. Freud zekasını keskinleştirdi. Marx çok temiz kalpli. Ben kalbe inanmam. Vicdan, felsefik olarak da zırva. Bekliyorum, her şeyi düzeltecek olan benim. Suçluluk duyuyorum, bunu kesmeliyim. Hiçbir tefecinin kafasına balta indirmedim.
Kurallar belli; pis oyunda, pis oyna.
Ama kendini kirletme.  
           Gel avucuma, kelimelerim güzel. Çok pissiniz, biliyorum. Temizleneceksin, gel. Acı çekiyorsun, beraber çekelim. Sen, aptal olan, görmüyorsun etrafını. Gür bir havlayış; korkaklığın belli olmasın diye korkutuyorsun. Gel, beraber susacağız.

            Acılar çekiyorsun, geceler boyu ağlıyorsun. Gel kardeşim. Kadehler kaldıracağız, omzunu sıvazlayacağım. Ben, mağaradaki bir çift göz.

            Ben, izliyorum. Kendimden de, senden de şüphe etmiyorum.
            Gel, fısılda adımı.
            Yarın iktidar benim, ben bugün bekliyorum.