Köydeki Hasan Amcanın bana söylediği cümlelere benzemeyen cümleler
Zihnimi, zihinlerde parçala, etimi lime lime kopart, ben hakkında bütün bir tanım yap. Sabah giysisini kaldırdı, müstehcen sofralar kurdu benim için. Etimi sofraya koy, şakağımdan kanlar toparla, süsle en güzelini tanımak için.
Zihnimi zihinlerde kışkırt, türlü küfürler tasarla. Yüzüme bakmasınlar, gözleri kaçsın gözlerimden. Bir anıt desinler, ne de güçlü, ondan nefret ediyoruz. Bir yüz görsünler yüzler aşırı, yüzümü yüzen bir piyanist, yüzümü delik deşik eden bir ressama ilan etsin dostluğunu. Çünkü benim yüzümdür yaşanması teklif dahil edilemeyen ve kimi sanatçı için ruhum, biraz fazla müstehcen.
Ressam ve piyanist el ele tutuşsun ve müthiş nefretler donanan insanların bana karşı gelen sözlerini yakarsınlar Allah'a. Allah'ım sen beni gör diyeyim o anda, beni gör ki kendimi görülecek bir şey addedeyim. Ve o bazı vakitlerin bazı vakitlere çakıştığı anda, benim bilmem kaç kuşak önce düşündüğüm bir atam kafamın içinden çıksın ve desin ki; bu çocuk artık büyüyor. Hayal dünyası, ne yazık ki paramparça. Tutsun ressam ile piyanistin elinden, sanat desin; görmüyor musunuz, bu çocuğu da mahvetti.
Ressam ile piyanist sussun, bu çocuk mu desinler. Yüzümün karaladıkları yerini, usul usul öpsünler.
Ağlayalım karşılıklı, ben gerçekte hiç ağlamam. Ve de uçarım bazı bazı, kendimi kandırmam.
Ağladık karşılıklı, çünkü ben gerçekte çok ağlarım. Ve uçamadım hiçbir zaman, kendimi kandırdım.
gazisanatfelsefe.com/asla-kacamayacak-olan-bir-adamin-mektubu/
Zihnimi zihinlerde kışkırt, türlü küfürler tasarla. Yüzüme bakmasınlar, gözleri kaçsın gözlerimden. Bir anıt desinler, ne de güçlü, ondan nefret ediyoruz. Bir yüz görsünler yüzler aşırı, yüzümü yüzen bir piyanist, yüzümü delik deşik eden bir ressama ilan etsin dostluğunu. Çünkü benim yüzümdür yaşanması teklif dahil edilemeyen ve kimi sanatçı için ruhum, biraz fazla müstehcen.
Ressam ve piyanist el ele tutuşsun ve müthiş nefretler donanan insanların bana karşı gelen sözlerini yakarsınlar Allah'a. Allah'ım sen beni gör diyeyim o anda, beni gör ki kendimi görülecek bir şey addedeyim. Ve o bazı vakitlerin bazı vakitlere çakıştığı anda, benim bilmem kaç kuşak önce düşündüğüm bir atam kafamın içinden çıksın ve desin ki; bu çocuk artık büyüyor. Hayal dünyası, ne yazık ki paramparça. Tutsun ressam ile piyanistin elinden, sanat desin; görmüyor musunuz, bu çocuğu da mahvetti.
Ressam ile piyanist sussun, bu çocuk mu desinler. Yüzümün karaladıkları yerini, usul usul öpsünler.
Ağlayalım karşılıklı, ben gerçekte hiç ağlamam. Ve de uçarım bazı bazı, kendimi kandırmam.
Ağladık karşılıklı, çünkü ben gerçekte çok ağlarım. Ve uçamadım hiçbir zaman, kendimi kandırdım.
gazisanatfelsefe.com/asla-kacamayacak-olan-bir-adamin-mektubu/
Yorumlar
Yorum Gönder