Vurulacağı vardır - 2

                                Bu dağları aşınca bin bir eşkıyaya selam dururum, parmaklarım seyahatinin tadını çıkaracak, tak, tetik mavzerin en ahlaksız uzvudur. 

                                  Dağ, dağlığından habersiz titriyordu, ben dağdan haberdardım, titriyordum. Bir karaca geçti gözümün önünden, fişek gibi, fakat parıldamadı, belki bir hayaldi bilmiyorum.
             
                        Öksüz çocukların analarına ağladığı gecelere çürümüş et kokusu sarılıyordu, bir yavru korkak ve sitemkâr gözlerle namluma bakıyordu, görmesem de görüyordum bunu, işitmesem de işitiyordum, bilmesem de biliyordum; ah dağların mazlum öksüzü, ananı boynunu parçalayan bir kurşunla yere yığdım; o artık leş yiyenlerin tokluğudur, kilometrelerce öteden geldim de kanını içtim onun.

                        Ben mavzerimle ıtıra meydan okurum, dağlarda pek bir yiğit var, karakaşlı kara gözlü, ben yiğitliğimle dağlara meydan okurum.





Hey Köroğlunun torunu
yetiştir sen de oğlunu
tak tak bi mavzer patlasın
tak tak hasmını haklasın