Günlük |27.08.2020

               Caddenizi, sizden olmayışımı beyan ederek arşınlıyorum. Her adımımın bir yönü var, yönelişi var, bir sizden olmayışı, bir haykırışı var. Söz konusu beyanat, sizin beni gözlerinizle devirecek oluşunuza karşıdır ve bu minvalde dizlerimin titremesi ve (alçak sorularınız karşısında ayakta kalmaya çalışan son kaleymişçesine ve bu kale düşeceğini bile bile taşlarıyla, sütunlarıyla direnirmişçesine) sesimin gür çıkamayışı olağandır. Bunu bendeniz Ahmet İlhan bilir, gerisine anlatamadım, dinlemediler. Sizin, benden olmayan kısımlarınıza sapan her sokağınız, bir benim sizden olmayışım da barındıracaktır, bunu bugün halk ekmeğe giderken düşündüm, ekmek sıcaktı, bir kere selamlaştık hatta. Benim sizden olmayışım, sizin benim dışımdakiler kümesine ait katı bir yapıda olduğunuz ve bu yapının yapılığını bensizliğe dayandırdığınız anlamına da gelecektir. Siz, efendim, sözleşmiş gibisiniz. Yani örneğin, dün gece, kahvemi içtikten sonra o her zaman uğramadığım kafeden çıkmışlığım size benziyor olabilir fakat lanet olası bir taşın o kafenin önünde peyda oluşu ve ayağımın belli bir algı-görme problemimden dolayı o taşa takılışı ve benim, zavallı benim, sendeleyişim, bu sendeleyişi takiben kafenin önündeki Yenimahalle usulü banklardan birinde oturan iki kirli sakallı hafif kilolu çirkinin bana gülüşü, sonra da kıkırdayarak pardon kardeşim deyişleri benim sizden olmayışımın kanıtı kabul edilecektir. Üzülmüştüm.

            Caddeyi, ayrıca, senin evde olmuşluğunla arşınlıyorum, senin gördümdülüğün, benim gözlerimden şüphe edişime sebep olmuştu, onlar da senin gibi demiştin, ben yanılıyor muyumluğumla günlerce kendimi yedim fakat itiraf etmem gerekir, biraz da sevinmiştim. Şimdi, eminim ki hiç dostum yok, saygı duyan varsa da belki biraz çabama duyuyordur (ki gençliğimde gerçekten epey çabaladım). Evde oluşuyla, fakat bu evin bizim evimiz olmayışıyla caddeyi arşınladığım kadının beni terk edişi ara ara aklıma geliyor, ne acı Allah’ım, ben öz evladımı bile cesediyle tanıdım.

            Nasıldı yüzü?
Aydan parlak bir parça gibi görünmüştü.