RİCAT

             Kolumu ısırdılar babacığım, etimi kopardılar. Silahlanmıştım, bastığım taşları ezberlemiştim, kovaladılar. Kâğıt getirdiler, hesabımı kestiler, artık buralarda değilim.

            Toplandım, çantamı sırtıma geçirdim, epeyi bir mesafe geri çekildim. Bu geri çekilmenin anatomisini çıkarırken kimileri korkakça gibi tabirler kullanabilir, kendi isteğiyle belki ama ödlekçe diye şerh düşülebilir. Ne kadar savaştığımı kimse bilmez, bu savaşın komutanı ve eriyim, ne kayıplar verdim bilmezler.

            Karargahıma çekildim, zamanın akmadığı yerde soluklanayım dedim. Uykularım birbirine karıştı, rüya ve gerçek birbirini ikame etti. Elimde orak, yüreğimde tatmin olamama hissi, ne yaşadım da ne bitti homurdanmaları. Zaferlerim ne muzafferce, yenilgilerim ne acımasız. Ağaçlar, taşlar, gökte yıldızlar, ağızda sözler hep birlikte koroymuşçasına: Yenildin ve sesin kesildi, öldün ama gömülmedin.

            Bu sadece ricat, yazmıştım, silahlanacağım. Bu bir bildiridir, tekrar çarpışacağım.